Hakkımda

H

[mks_pullquote align=”left” width=”300″ size=”20″ bg_color=”#00BCD4″ txt_color=”#ffffff”]Bazı şeyler geçmişte kalır, yeniden karşına alıp da oturtamazsın. O cümleyi kursaydın değiştiremezdin, bir şey daha yapsaydın da olduramazdın. Bazı şeyleri kurtaramazsın. Senaryo bu, yitirmek zorundasın. [/mks_pullquote]

Dünya gözüyle baktığım ilk anmış 18 Şubat 1992, İstanbul / Zeytinburnun’da Esnaf bir ailenin ilk çocuğu olarak gözlerimi açmışım, çocukluk dönemim Zeytinburnu’nun o güzel arnavut kaldırımlarında taso oynayarak geçti, o dönemlerde misket, taso, 5 taş, seksek gibi bir çok oyun vardı. Mahallemizde çok çocuk olduğu için hiç eve girmek istemiyordum ilk okul yıllarımda yine bu mahallede geçti, çok yaramaz bir ögrenciydim ancak derslerimde başarılı oluşum sebebiyle görmezden geliniyordu bu yaramazlıklarım 🙂 babamın parçalamdık, sökmedik, içini dışına çıkarmadık elektronik eşyasını bırakmadığım doğrudur, Böyle böyle lise yıllarına gelmiştim Zeytinburnu EML lisesinde lise yıllarım geçti, bilgisayar dünyasına olan merakım bu dönemde daha çok artmış donanım, web tasarım, kodlama vs. gibi alanlarda kendimi geliştirdim çeşitli kurs, etkinlik ve seminerlere katılarak bu alanda daha çok tecrübe ve bilgi sahibi olmaya gayret ediyordum, lise yıllarında ögrenmeyi sevidigimden dolayı bir çok iş kolunda çalıştım ve tecrübe edinme imkanım oldu kapılarınıza “evlerde format atılır” yazanda bendim, kapı kapı dolaşıp reyting anketleri yaparak sizlere ateş ölçer hediye edende yine bendim, kuş gribi ortaya çıktıgında Eminönünden maske alıp paketleyerek Mecidiyeköy meydanında satan o liseli çocukda bendim, evlerinize cam takmaya gelen bıyıkları yeni terlemeye başlamış o çırak da ben.

      Böyle böyle geçti lise yıllarımda staj için gittiğim firmada bana yeni yeni yollar açmıştı, bu arada dışarda bazı firmalara e-ticaret danışmanlığı ve dijital pazarlama işleri yapmaktaydım, staj sonunda bir yol ayrımına gelmiştim üniversiteye gidecektim veya çalışmaya devam edecektim. Ben çalışmayı seçtim daha sonra iki defa üniversite kazandım ancak onalarıda ilk altı ayda bıraktım. Staj için başladığım firmada bir yılda Üretim Müdür Yardımcısı olmuştum bir tarafdanda web ve bilişim işlerim devam ediyordu. 20 yaşıma geldiğimde aynı fabrikadan bir arkadaşımla ortak bir firma kurarak piyasadan toptancılardan aldığım bilgisayar parçalarını ve bilgisayarları internet üzerinden satmaya başladık, Silivride bir villa kiralayıp alt katı ofis üst katı ev yapmıştık gündüz fabrikada çalışıyor akşam gelen siparişleri paketleyerek sabah kargo yapıyorduk. Ortağım senelik izinde olduğu bir gün eve gittiğimde ofis ve ürünler gitmiş, kasada bulunan para gitmiş bana ise sadace ofis mobilyaları kalmıştı ve tabi ki toptancılara olan borçlarım, ortağım Yunanistanlı olduğu için senelik izne çıktığında herşeyide almış tüm birikimimizi ürünleri vs. kaçmıştı bana ise kocaman bir boşluk, hüsran ve borç deryasını bırakmıştı ve bu durum benim hatamdı, hatam ise güvenmekti.

Hatalarımız kaybolan çabalarımız değildir. Onlar başarıya giden yolda işaret direkleridir

Henüz 20 yaşımda tam 90 bin lira borç ile kalmış ve çalışmaktan, çok çok çalışmaktan başka bir carem kalmamıştı.

İlk girişim tecrübem bana koşulsuz güvenmemeyi ögretmişti, bu süreç çok acı vermiş ancakçok çalışarak 1 yıldan biraz fazla bir sürede tüm borçları ödeyerek çok şükür geride bir alacak verecek bırakmamıştım. Ancak bu süreç beni çok yıpratmıştı herşeyinizi kaybetmek ve sıfırdan başlamak çok zor, çok sancılı bir süreçtir ve bu ilkti ama son olmayacaktı.

 

Your sidebar area is currently empty. Hurry up and add some widgets.